Międzynarodowy touroperator specjalizujący się w destynacji hiszpańskiej

GEOGRAFIA

La Gomera znajduje się w grupie zachodnich Wysp Kanaryjskich, 29 km na zachód od Teneryfy. Jest również znana jako „Isla Colombina”( Wyspa Kolumba) lub „Isla Mágica” (Wyspa Magiczna).

Nazwa „Isla Colombina”, ponieważ było to ostatnie miejsce zaopatrzenia Krzysztofa Kolumba przed rozpoczęciem wyprawy do „Nowego Świata” w 1492 roku, natomiast „Isla Mágica” ze względu na swoją przyrodę i środowisko. Ma zaokrąglony kształt i jest drugą najmniejszą wyspą archipelagu (po El Hierro) o powierzchni 369,7km2. Prezentuje najbardziej charakterystyczne, górskie, nieregularne formy ukształtowania terenu, porozcinane rozległą siecią wąwozów i należy do najbardziej zalesionej. Podobnie jak pozostałe Wyspy Kanaryjskie jest pochodzenia wulkanicznego, powstała około 12 milionów lat temu. Jedną z cech, która odróżnia La Gomera od pozostałych Wysp Kanaryjskich, to fakt, że podczas ostatnich erupcji, które miały tu miejsce około dwóch milionów lat temu, nastąpiło długotrwałe i intensywnye erozyjne oddziaływanie, które zniosło oryginalny, wulkaniczny relief, doprowadzając do jej stromej aktualnej morfologii.  Erozja spowodowała głębokie przemiany przekształcając rzeźbę terenu wyspy w urwiste formacje skał z rozległą siecią dużych wąwozów i dolin, które rozwijają się mniej więcej promieniście od środka wyspy, aż do wybrzeża.

Skomplikowany teren wyspy La Gomera określa wysoce fragmentaryczny krajobraz.

W dużych przybrzeżnych wąwozach znajdują się główne skupiska ludności. La Gomera posiada duży centralny płaskowyż o nazwie Alto de Garajonay z 1.487m n.p.m. należący do Parku Narodowego Garajonay. Obejmuje on ponad 10% powierzchni wyspy. Został uznany za światowe dziedzictwo UNESCO w 1986 roku. Większość powierzchni La Gomera jest pokryta przez bujne lasy wiecznie zielone, które kontrastują z dominującą jałowością wyspy. Te lasy stanowią prawdziwy relikt przeszłości, ponieważ zachowują one część flory lasów, które miliony lat temu porastały obszar śródziemnomorski i zniknęły z kontynentu na skutek zmian klimatu, które miały niewielki wpływ na wyspach. Las tropikalny, którego drzewa, mogą osiągać do 15 metrów wysokości w kapryśnie skręconych formach, nadają krajobrazowi magiczny i zaskakujący wygląd. Dzięki działaniu morzu chmur (poziomy deszcz) roślinność jest bardzo gęsta i można znaleźć lasy wawrzynowe, lasy wrzoścowo-woskownicowe i paprocie oprócz tego, że posiada wiele szlaków dla pieszych wędrówek, w trakcie których można poznać i zgłębić tajniki z pierwszej ręki lasów, jak sprzed milionów lat. Stanowi największy i najlepiej zachowany okaz pierwotnego lasu Laurisilva (las laurowy, wawrzynowy), który odpowiada okresowi trzeciorzędu. Pozostałe środowiska chronione to: La Reserva Natural Integral de Benchijigua, La Reserva Natural Especial de Puntallana, El Parque Natural de Majona, El Parque Rural de Valle Gran Rey i El Paisaje Protegido de Orone, wśród innych. Liczba obszarów chronionych wynosi 17, o łącznej powierzchni 12,450 ha, co stanowi jedną trzecią terytorium wyspy. Wyspa posiada setki endemicznych gatunków roślin i zwierząt, przyczyniając się do jej różnorodności biologicznej i przyrody. Wśród endemicznych gatunków zwierząt wyróżnia się gigantyczna jaszczurka z La Gomera (Gallotia bravoana), prawdopodobnie jeden z najbardziej zagrożonych kręgowców na świecie. Na wyspie La Gomera obfitują urwiste, klifowe wybrzeża w prawie całym jej obwodzie, ze skałami przekraczającymi ponad 300 metrów wysokości w niektórych odcinkach, takich jak w Órganos (Vallehermoso), w Taguluche i La Mérica (Valle Gran Rey). Jako kontrast, w niektórych punktach północy (Puntallana) i na zachodzie (playa del Inglés-playa de Vueltas, w Valle Gran Rey) ukształtowanie wybrzeża słabnie, pojawiają się nawet małe systemy piaszczyste, które są unikalne w kontekście uwarunkowań wyspiarskich.

Klimat La Gomera jest typu śródziemnomorskiego, ze średnią ilością opadów w ciągu roku mniej niż 250 mm w niskich obszarach południowych, wschodnich i zachodnich i więcej w północnej i środkowej części wyspy. Średnia roczna temperatura wynosi 22° C, przy minimalnych wartościach odpowiadających w miesiącu styczniu i lutym (14°C) oraz maksymalnych w sierpniu (29°C).

KULTURA

Znana już przez Fenicjan i inne narody starożytności, współczesna historia wyspy zaczyna się wraz z pojawieniem się na niej w XV zdobywców, gdy w 1404, Juan de Béhencourt dociera na wyspę La Gomera dowodząc kastylijską wyprawą. Aborygeni kanaryjscy, Guanczowie , którzy poddali się początkowo spokojnie inwazji, zorganizowali w połowie wieku szereg powstań z powodu niesprawiedliwego traktowania przez władców wyspy. Zaledwie w wiek po przybyciu pierwszych Hiszpanów, La Gomera służyła jako etap podróży Krzysztofa Kolumba, wówczas osiąga miano wyspy Kolumba „Isla Colombina”.

Opierając się na fascynującej historii, dziedzictwo wyspy La Gomera posiada niezwykły zestaw artystycznych i architektonicznych dóbr i tradycji, które są nadal bardzo żywe w teraźniejszości. Z siedmiu wysp archipelagu Wysp Kanaryjskich, La Gomera jest jedną, która najbardziej niezmiennie zachowuje zwyczaje i kontynuuje tradycje. Odizolowanie wyspy pozwoliło na zachowanie wielu tradycji kulturowych. Sposób budowania domów, uprawy ziemi, rozwoju różnych przedmiotów niezbędnych do realizacji prac domowych i rolnictwa, rytualny taniec z bębnem, który stanowi rodowy unikalny śpiew i taniec w obszarze hiszpańskim, legendy, medycyna popularna i wszystko, co dotyczy ich sposobu życia przejawia się w bardzo osobliwej kulturze popularnej. Jedną z najbardziej niezwykłych cech tej wyspy kanaryjskiej jest jej szczególny język gwizdów, „el silbo”, który jest używany od niepamiętnych czasów. „ El silbo gomero” został wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO w 2009 roku, jest to język używany przez mieszkańców La Gomera aby komunikować się poprzez wąwozy. Stanowi niekonwencjonalną mowę artykułowaną, zredukowaną, umożliwiającą wymianę nieograniczonego zakresu wiadomości do odtwarzania przez gwizdanie charakterystycznych dźwięków w języku mówionym. Posiada wyjątkową wartość jako przejaw ludzkiego geniuszu twórczego. Oprócz tego, że jest systemem dostosowanym i opracowanym, aby ułatwić przeżycie w danym środowisku, obdarzony został przez jego użytkowników wielką złożonością techniczną i estetyczną. Uczy się go w szkołach od 1999 roku, jest rozumiany niemal przez wszystkich wyspiarzy i praktykowany przez znaczną większość z nich.

Język silbo jest wyrazem kultury popularnej La Gomera, silnie zakorzeniony w populacji wyspy, jest czynnikiem spójności społecznej od wielu lat, i jest znakiem tożsamości La Gomera. Inną z atrakcji La Gomera jest jego rzemiosło. Nadal możliwe jest, aby zobaczyć rzemieślników siedzący u drzwi swoich warsztatów, zajmujących się wykonaniem różnych wyrobów glinianych lub z rzeźbionego drewna. Główną cechą ich ceramiki jest to, że odbywa się ręcznie, bez tokarki, ponadto wykorzystuje się glinę, czerwoną ochrę i piasek, materiały, które pochodzą bezpośrednio z wyspy. Działalność rzemieślnicza skupia się w regionie północnym będąc Vallehermoso gminą z największą liczbą rzemieślników. Corocznie odbywają się na Wyspach Kanaryjskich różne targi rzemiosła, folkloru, rolnictwa, itp. przyczyniając się do promowania kultury ludowej.

Zabytki historyczne La Gomera

Pomimo niewielkich rozmiarów, wyspa La Gomera zachowuje wiele pozostałości i zabytków w głównych miastach.

San Sebastián de La Gomera znajduje się we wschodniej części wyspy La Gomera, której jest stolicą. Miasto posiada port handlowy, do którego Krzysztof Kolumb przybył i zatrzymał się przed rozpoczęciem wyprawy na kontynent amerykański. Ten etap pobytu admirała w San Sebastián de La Gomera był wydarzeniem, które zostało dobrze przyjęte przez władców wyspy, udzielając flocie wszelkiej niezbędnej pomocy i uzupełnienia zapasów żywności, wody, drewna opałowego i innych materiałów.

To był ostatni port kastylijski, z którego wypłynął Kolumb na przygodę w nieznane w dniu 6 września 1492 roku. Krzysztof Kolumb w czasie swojego pobytu na wyspie, gościł w domu „Casa de Colón” (Dom Kolumba), obecnie przekształcony w muzeum cieszące się dużym zainteresowaniem.

Wśród pierwszych budowli powstałych w tym okresie, wyróżniają się: Torre del Conde, Iglesia de La Asunción, Ermita de San Sebastián, Casa de Colón i Pozo de la Aguada, między innymi. Budynki te zostały zrehabilitowane przez lokalne instytucje ze względu na zużycie spowodowane upływem czasu, stanowiąc część ważnego dziedzictwa kulturowego i artystycznego.

Torre del Conde (wieża) w stylu gotyckim jest jednym z najbardziej reprezentacyjnych zabytków stolicy, wzniesiona w początkach podboju wyspy. Jest to jedyna średniowieczna fortyfikacja wojskowa, na archipelagu i najstarszy zachowany przykład europejskiego budownictwa, który przetrwał (około sześciu stuleci) do naszych czasów w niezmienionej formie zewnętrznej. Zbudowana w pełni podboju, służyła jako wieża obronna i jako miejsce schronienia w celu uniknięcia wewnętrznych ataków i tych, które mogły pochodzić od morza. Została wzniesiona w latach 1447 i 1450 przez hrabiego La Gomera. Podczas buntu tubylców na wyspie wieża była miejscem schronienia się Kastylijczyków.

GASTRONOMIA

Kuchnia la Gomera posiada podobne cechy do pozostałych wysp archipelagu, ale wyróżnia się wyjątkowością swoich produktów i jakością surowców zarówno morskich jak i rolnych. Z naturalnych, świeżych , lokalnych składników przygotowywane są proste i smaczne potrawy.

La Gomera zachowuje tradycje kulinarne i utrzymuje w sobie istotę tych, którzy mieszkają na wyspie i ich styl życia. W ten sposób możemy znaleźć: ser, almogrote, mojos, słodycze, gofio, wino lub miód palmowy, dostarczając oryginalne i zaskakujące smaki. Palmowy miód i almogrote to dwa najbardziej reprezentatywne składniki kuchni La Gomera. Ser jest jednym z najbardziej cenionych produktów gastronomicznych wyspy. Wykonany jest z surowego mleka koziego lub mieszanki owczego, koziego. O jego znaczeniu w kuchni gomeryjskiej stanowi fakt, że jest głównym składnikiem w innych produktach, takich jak ciasto twarogowe lub almogrote. Ten ostatni produkt jest uważany za prawdziwy klejnot gastronomii ze względu na doskonałość jego intensywnego smaku, oprócz autochtonicznego charakteru i tradycyjnej i rzemieślniczej produkcji. Almogrote jest to pasta wykonana z bardzo dojrzałego sera koziego, który jest zmieszany z czosnkiem, oliwą z oliwek i papryką chili. Z tej mieszanki powstaje swoisty pasztet w kolorze pomarańczowym oraz  mocnym, ale pysznym smaku.

Miód palmowy, sporządza się na bazie soku (guarapo) przegotowanej i zagęszczonej kanaryjskiej palmy daktylowej. Jest on stosowany w przygotowywaniu deserów i koktajli lub jako dodatek do innych potraw, takich jak pieczone mleko. Miód palmowy reprezentuje najbardziej ewidentny i ścisły związek mieszkańców wyspy la Gomera z palmą, który doprowadził do stworzenia prawdziwej kultury związanej z tym drzewem. W odniesieniu do mięsa: wypas kóz i owiec był głównym przedmiotem działalności i źródłem pożywienia dla Aborygenów. Wśród udomowionych gatunków zwierząt najczęściej spotykane były świnie. Takie same upodobania utrzymane są w chwili obecnej. Ze świni przygotowuje się wykwintne i słodkie morcillas (kaszanka) lub smaczną i aromatyczną wieprzowinę w marynacie, podczas gdy mięso kozie przygotowuje się tradycyjnie. Wina z La Gomera, najbardziej reprezentatywne, to młode białe, sporządzone z białych winogron Forastera, odmiany, która nadaje wielką intensywność aromatyczną.

TURYSTYKA

La Gomera jest idealnym miejscem dla tych, którzy szukają innego i wyjątkowego sposobu na spędzenie wakacji. Prawie nieznana dla masowej turystyki (słońce i plaża), w przeciwieństwie do niektórych innych Wysp Kanaryjskich, La Gomera jest prawdziwym rajem dla turystów, którzy cenią spokój , odkrywanie nadzwyczajnej przyrody i unikalne doświadczenia.  Dla tych, którzy chcą wędrować poprzez bujne lasy, imponujące wąwozy, zielone doliny. Dla tych, którzy chcą zwiedzić, krok po kroku, wyjątkowy krajobraz, typowy dla innych czasów. Różnorodność krajobrazów i bogactwo naturalne, które posiada La Gomera, oferują turystom możliwość korzystania z szeregu atrakcji na świeżym powietrzu, w kontakcie z przyrodą. Miejsce idealne do trekkingu, turystyki pieszej i kolarstwa górskiego.  Idealne dla turystyki wiejskiej. Miłośnicy pieszych wędrówek mają kilometry dróg, niektóre z nich przebiegają przez Park Narodowy Garajonay, z unikalnym lesistym terenem na archipelagu. Obserwacja wielorybów i delfinów oraz uprawianie sportów wodnych to tylko niektóre propozycje wypoczynku na wyspie.

W obszarze północnym narażony na wiatry, klimat miesza słońce z chmurami powodując wzrost wilgotności i w związku z tym, niższe temperatury niż na południu, gdzie ze względu na południowe wiatry temperatura pozostaje znacznie cieplejsza i pogoda słoneczna przez większą część roku, skupiając na tym obszarze główne miejsca turystyczne La Gomera, takie jak Valle Gran Rey i Playa de Santiago.

Vallehermoso to największe miasto na wyspie. Obejmuje na północy i południu zbocza wyspy, będąc tym samym terytorium o najbardziej zróżnicowanym krajobrazie La Gomera. Mieści się w nim cenna trzecia część Parku Narodowego Garajonay, gdzie znajduje się Laguna Grande i najważniejszy teren rekreacyjny na wyspie. Ponadto, w gminie są również inne obszary chronione, takie jak Monumentos Naturales de Los Órganos (składający się z imponującego klifu, który zaczyna się na poziomie morza i wynosi prawie 700 metrów wysokości), Roque Cano, El Lomo del Carretón i La Fortaleza de Chipude.

Valle Gran Rey, położona w dużym wąwozie, biorącym początek w Arure, starożytnej stolicy gminy, stała się główną enklawą turystyczną na wyspie La Gomera. Reprezentuje ona niezwykły harmonijny krajobraz typu wiejskiego i wielkiej urody, gdzie erozja wpłynęła na swoistą orografię terenu, w której kontrastują strome zbocza i żyzne doliny.

Jest to żywy przykład współistnienia człowieka i przyrody, na terenie intensywnie nachylonym, wśród palm i budynków tradycyjnej architektury oraz wielkiego historycznego i kulturowego znaczenia.

Agulo znajduje się w północnej części wyspy, pomiędzy gminami Hermigua i Vallehermoso. Usytuowane w naturalnej depresji, jego historyczne centrum jest jednym z najlepiej zachowanych na Wyspach Kanaryjskich. Wzniesione na wysokim poziomie, naturalnej platformy, która służy jako balkon z widokiem na morze. Wyjątkowe miejsce, gdzie można wyraźne obserwować wulkan Teide na Teneryfie.

San Sebastián de la Gomera, stolica wyspy, to miasto pełne kultury i tradycji ze starym miastem, które ma ponad pięćset lat historii. Główne atrakcje miasta są związane z podróżami Kolumba w latach odkrycia Ameryki.

Strona directspaintour.com wykorzystuje pliki cookies w celach funkcjonalnych, aby ułatwić użytkownikom korzystanie z witryny oraz w celu tworzenia anonimowych statystyk serwisu. Masz możliwość zmiany tych ustawień w swojej przeglądarce.