Międzynarodowy touroperator specjalizujący się w destynacji hiszpańskiej

GEOGRAFIA

Lanzarote jest najbardziej wysuniętą na północ i na wschód wyspą Archipelagu Kanaryjskiego. Geologicznie, Lanzarote, wraz z Fuerteventurą jest najstarszą wyspą archipelagu (będąc jej najstarszymi obszarami masywy Famara, na północy i Ajaches, na południu, około 20 milionów lat), ale o niedawnej aktywności wulkanicznej, ze względu na erupcję XVIII wieku (1730 do 1736) i XIX wieku (w 1824 r.), która dotknęła jedną trzecią jej terytorium. Jest powszechnie znana jako „wyspa wulkanów”. Ma powierzchnię 845,94km2 i jest czwartą co do wielkości wyspą z Wysp Kanaryjskich. Najdłuższa odległość w kierunku podłużnym wyspy wynosi 58 km, zaś w kierunku poprzecznym, między dwoma punktami znajdującymi się w tym samym układzie równoległym jest 34.5 km. Peñas del Chache (670m), na północy i Atalaya (608m), na południu, są najwyższymi punktami na wyspie. Stanowi część wyspy mały archipelag zwany „Archipelag Chinijo” położony na północy  i składający się z La Graciosa o powierzchni 27km2 i wysokości 266m, Alegranza, 12 km2 i wysokości 289m, Montana Clara 1 km2 i 256m wysoki oraz Roques del Este i del Oeste.

Lanzarote znajduje się w odległości 1000 km od Półwyspu Iberyjskiego, 125 km od wybrzeży Afryki i 11km od Fuerteventura, najbliższej wyspy.

Wyspa Lanzarote składa się z siedmiu gmin: Arrecife (stolicy), Teguise, Haría, San Bartolomé, Tías, Tinajo i Yaiza. Krajobraz definiuje jej osobowość. Jest to terytorium, okaziciela piękną niepodobnego do żadnego innego na świecie.

Kolejne erupcje i aktywność wulkaniczna w ciągu całej historii przekształciły te ziemie w to czym są dzisiaj. Podwodne i księżycowe krajobrazy, krystalicznie czyste wody, sucha ziemia i oazy palm to życie w harmonii człowieka i natury. Bez wątpienia jest to kraina kontrastów.

Konkretny model rozwoju, który miał miejsce na wyspie, trwały wzrost gospodarczy z wyraźnym zabezpieczeniem i ochroną przyrody i środowiska zdobył uznanie i deklarację Lanzarote jako Rezerwat Biosfery, 7 października 1993, przez UNESCO.

Lanzarote została drugim Rezerwatem Biosfery na Wyspach Kanaryjskich z dodaniem nowego elementu: po raz pierwszy zostało uznane przez UNESCO terytorium jako całość, łącznie ze wszystkimi jego skupiskami ludności. Perfekcyjna symbioza osiągnięta w Lanzarote pomiędzy człowiekiem a przyrodą jest główną przyczyną tego międzynarodowego uznania.

43% powierzchni wyspy to obszar chroniony. Dominuje 10.158 hektarów parku przyrody wulkanów (Parque Natural de los Volcanes) i obszar 3,009 hektarów pomnika przyrody Ajaches (Monumento Natural de Los Ajaches). Szczególne pozyskanie cennego wyróżnienia za wartości naukowe osiągnął Archipelag Chinijo.

Pięć form terenu oznacza geografię Lanzarote. Są to dwa stare masywy górskie znajdujące się każdy z nich w północnym i południowym końcu wyspy (Famara-Guatifay i Los Ajaches); dwie strefy najnowszej aktywności wulkanicznej obejmujące obszarTimanfaya w południowo-centralnej oraz uformowany przez Wulkan i Malpaís de La Corona, na północy i wreszcie, jęzor piachu pochodzenia morskiego przechodzący przez środek wyspy, w miejscu zwanym El Jable. Pięć wyżej wymienionych obszarów, wraz z grupą wysepek archipelagu Chinijo na północy wyspy skupia większość malowniczych uroków wyspy Lanzarote.

Znaczna część wyspy jest pokryta popiołem wulkanicznym i ma liczne stożki wulkaniczne.  W środkowo-zachodniej części wyspy, w rejonie Montañas del Fuego (Góry Ognia) znajduje się Park Narodowy Timanfaya. Las Montañas del Fuego są częścią szerokiego obszaru dotkniętego przez wybuchy wulkanów, które miały miejsce w Lanzarote między 1730-1736 i później w roku 1824. Ten długi proces erupcyjny, jeden z najważniejszych i najbardziej spektakularnych w historii wulkanizmu na Ziemi, drastycznie zmienił morfologię wyspy zakopując prawie jedną czwartą jej części pod grubą zasłoną lawy i popiołu. Wulkaniczny krajobraz, wytworzony w wyniku aktywności wulkanicznej zajmuje łącznie obwód 174km2, chociaż obszar chroniony jako Park Narodowy Timanfaya obejmuje tylko 51km2, gdzie miały miejsce ważniejsze erupcje. Te unikalne cechy wulkaniczne z Timanfaya doprowadziły do jego deklaracji jako Park Narodowy, w 1974 roku. Jest to jedyny w hiszpańskiej sieci Parków Narodowych o charakterze geologicznym.

Linia brzegowa Lanzarote jest różnorodna i niepowtarzalna, kontrastują łagodne formy w najstarszych sektorach, takich jak Los Ajaches, w południowo-wschodniej części, zdominowane przez klify, ale w ostatnich, najnowszych sektorach wybrzeże jest skaliste, z małymi klifami jak wybrzeże Timanfaya lub Malpaís de La Corona. Przeplatają się plaże kamieniste, żwirowe lub z ciemnym piaskiem, na zachodzie i z białym piaskiem, na północy wyspy.

Klimat na wyspie jest zdefiniowany jako subtropikalny i suchy lub subpustynny. Lanzarote jest chronione przed wpływami efektów klimatologicznych wynikających ze starć między wysokimi temperaturami Sahary i prądów Zatoki Meksykańskiej. Ze względu na te czynniki klimat Lanzarote jest delikatny. Temperatury są bardzo stabilne. Nie ma nagłych zmian między porami roku. Średnia roczna temperatura oscyluje wokół 20°C. Z powodu braku masywów górskich i bliskości kontynentu afrykańskiego (100 km) klimat Lanzarote jest bardzo suchy i wilgotny. Opady są rzadkie i występują głównie w okresie zimowym.

KULTURA

Lanzarote była pierwszą wyspą Archipelagu Wysp Kanaryjskich skolonizowaną. W niej po raz pierwszy osiedlili się Europejscy nawigatorzy, których celem było penetrowanie archipelagu. W 1402 Normandczyk Jean de Béthencourt podbił Lanzarote dla Korony Kastylii, chociaż nazwa wyspy wiąże się z genueńskim żeglarzem Lanceloto Malocello, który przybył na wyspę w połowie XIV wieku, zapoczątkowując  kolejne ekspedycje żeglarzy i kupców francuskich, brytyjskich i hiszpańskich przez których były już w tym czasie znane jako wyspy szczęśliwe. Obecnie Lanzarote to wyspa pełna kultury. Historia pozostawiła na wyspie dziedzictwo wysokiej wartości; archeologicznej, artystycznej, architektonicznej i etnograficznej, świadków niezwykłej ewolucji kulturowej wyspy i jej mieszkańców. Posiada dziedzictwo historyczne, które na przestrzeni lat wzbogaciło się i towarzyszyło licznym wydarzeniom kulturalnym i artystycznym i które rozwinęło  niepowtarzalną osobowość wyspy, trudną do odnalezienia gdzie indziej na tak małej przestrzeni terytorialnej.

Historyczne miasta:

Stolica wyspy począwszy od XIX wieku, Arrecife to administracyjne i handlowe centrum Lanzarote. Główną atrakcją miasta jest jego morski pas, który w kierunku swojego historycznego centrum łączy najlepsze wartości dziedzictwa kulturowego; zestaw historyczny Zamku San Gabriel (1742), składający się z tej twierdzy oraz sylwetkę legendarnego mostu kulek (nazwa pochodzi od kul znajdujących się na górze każdej kolumny). Villa de Teguise była stolicą Lanzarote, aż do połowy XIX wieku. Stała się jednym z głównych ośrodków kulturalnych na wyspie. Wyróżnia się jako przykład konfiguracji wczesnej urbanistyki w Lanzarote. Jej ulice, pałace, klasztory i place wciąż mają niewątpliwy aromat upływu wieków. W jego historycznym centrum, jednym z najlepiej zachowanych na wyspie, przedstawicielami odziedziczonej urbanistyki są takie budynki, jak; Palacio Spinola (pałac obecnie przekształcony w muzeum), parafia San Miguel, kościół Matki Bożej z Guadalupe i klasztory San Francisco Miraflores i Santo Domingo, wybudowane w XVI i XVIII wieku, odpowiednio. Inny przykład  monumentalnego kompleksu znajduje się w historycznej części miasta Haría i Yaiza. Doskonałą zachętę dla zwiedzających i atrakcję turystyczną stanowi stworzenie Centrów Sztuki, Kultury i Turystyki (Centros de Arte, Cultura y Turismo; CACT), należącej do Rady Wyspy (Cabildo Insular) , promowane i stworzone głównie przez uniwersalnego artystę Césara Manrique (1919-1992), który wykorzystując naturalne uroki wyspy przeistoczył  je w prawdziwe dzieła sztuki i emblematy reprezentatywne Lanzarote. Centra Sztuki, Kultury i Turystyki to sieć infrastruktury obejmująca; Mirador del Río, Jameos del Agua, Cueva de los Verdes, Jardín de Cactus, Montañas del Fuego, Museo Internacional de Arte Contemporáneo (MIAC) y Monumento al Campesino.

Troska zamieszkujących wyspę związana z dążeniem do zachowania niezmiennej swej historii i poczucia koherencji doprowadziła do przetrwania zwyczajów przodków, rzemiosła, kuchni domowej i bieżącej, stylów i wzorów wiernych wyspiarskiej tożsamości. To doskonałe zachowanie dziedzictwa historycznego i artystycznego, jej zabytków i rezydencji, obchodów uroczystości i zwyczajów ludowych, folkloru i kultury. Stanowią one syntezę wartości przyrodniczych i kulturowych na wyspie, zachęcając na wizytę, niezbędną, aby poznać prawdziwą esencję Lanzarote.

GASTRONOMIA

Prosta, ale różnorodna, gastronomia Lanzarote jest odzwierciedleniem charakteru wyspy i jej mieszkańców, oparta na maksymalnym wykorzystaniu tego, co oferuje środowisko. Jakość produktów z lądu i morza stanowi  podstawę gastronomii. Dobre mięso, świeże ryby, warzywa i oliwa z oliwek znajdują się na stole Lanzarote. Wina oraz sery są bardzo typowe i ważne. Gęste zupy są najbardziej popularną formą spożywania warzyw.

Ze względu na bogactwo wód Wysp Kanaryjskich istnieje wiele odmian ryb. Ryba jest podstawą, na której opiera się większość potraw z Lanzarote, ale również mięso ma swoje znaczenie. Wśród receptur z rybami na szczególną uwagę zasługuje Sancocho ( przygotowane na bazie solonych gotowanych ryb, ziemniaków, słodkich ziemniaków, gofio i mojo). Poza rybami, owoce morza są bardzo częstym daniem w wielu miejscach na wyspie. Mięso z kozy jest najczęściej spożywanym mięsem lub baifo, jak wyspiarze je tutaj nazywają. Od kóz pochodzi również mleko do produkcji najlepszych serów na wyspie.

Gofio to kulinarne dziedzictwo pozostawione przez autochtonów, utworzone z prażonych ziaren mąki, głównie pszenicy i kukurydzy, o dużej wartości odżywczej. Może być spożywane z mlekiem, bulionem rybnym lub można również mieszać je z owocami i serem. Jest to bardzo zdrowy i  pożywny przysmak. Gofio to danie, które od wielu wieków serwuje się na Wyspach Kanaryjskich i oczywiście na wyspie Lanzarote.

Ziemniaki (papas, patatas) są spożywane w każdym zakątku wyspy Lanzarote. Towarzyszą różnorodnym daniom, ale z pewnością najbardziej popularne to ziemniaki smażone, pieczone lub gotowane w osolonej wodzie, a następnie podawane z sosem mojo. To danie znane jako „pomarszczone ziemniaki”  (papas arrugadas), ma duże znaczenie w tym obszarze. Wśród różnych rodzajów ziemniaków uprawianych w Lanzarote, można spotkać czerwone ziemniaki, białe i inne, o niepowtarzalnych smakach. Kolejny produkt podobny do kartofla to batata (słodkie ziemniaki), również słynne na wyspie.

Co dotyczy ciast i wypieków, to jest bardzo typowe tzw.pieczywo mani, czyli  chleb z orzeszkami  ziemnymi (panes de maní) i pączki (roscos) lub tosty francuskie (torrijas). Lanzarote posiada obszar plantacji winnic, z których pochodzące wino nosi Nazwę Pochodzenia od roku 1993. Wśród różnych odmian winogron, które są uprawiane, wyróżnia się Malvasia,

rodzaj białych winogron, bardzo doceniany. Na szczególną uwagę zasługują sery, kilka renomowanych i nagrodzonych w konkursach krajowych i międzynarodowych. Na Wyspach Kanaryjskich produkuje się szeroką gamę serów, niektóre z nich uczestniczyły i wygrały kilka międzynarodowych znanych konkursów. Ponadto, demonstrując swój kosmopolityzm, w Lanzarote są serwowane pyszne dania kuchni międzynarodowej w restauracjach i lokalach gastronomicznych.

TURYSTYKA

Lanzarote zachwyca spektakularną naturą, szczególnie pod względem krajobrazów, które są jedną z głównych atrakcji turystycznych. Najbardziej charakterystyczne miejsca Lanzarote są z pewnością te, które zostały stworzone przez zjednoczenie i siłę lawy i morza, niemal „księżycowy” niepowtarzalny krajobraz, w połączeniu z pięknymi plażami całego wybrzeża. Duża ilość zasobów naturalnych stwarza z wyspy idealną enklawę, w której można podziwiać i doświadczyć bliskiego kontaktu z przyrodą oraz otwiera szeroki wachlarz różnorodnych możliwości wypoczynku z nią związanych. Ponadto, klimat, hojny i wiosenny pozwala na uprawianie sportów na świeżym powietrzu w ciągu całego roku. Zachęca do korzystania z różnego rodzaju sportów: windsurfingu, wycieczek statkiem, wędkarstwa morskiego, nurkowania, a także pieszych tras turystycznych lub na rowerze górskim, etc.

Główne obszary turystyczne to: Puerto del Carmen, Playa Blanca, Costa Teguise i Puerto Calero, które były sceną wielu znanych filmów, wymagających innego, niezwykłego krajobrazu. Puerto del Carmen usytuowane jest w południowo-wschodniej części Lanzarote i jest jedną z najważniejszych miejscowości turystycznych na wyspie. Posiada ponad 6km plaż osłoniętych od wiatrów pasatów (plaże; Playa Grande, Los Pocillos i Matagorda są najbardziej obszerne) oraz oferuje szeroką gamę obiektów noclegowych. Dysponuje wokół pełnym zakresem usług oraz licznymi centrami rozrywki ulokowanymi wzdłuż długiej promenady Avenida de Las Playas: sklepy, centra handlowe, restauracje, bary, ośrodki rekreacyjne, puby, dyskoteki i ogólnie bujne życie nocne.

Playa Blanca znajduje się w południowej części wyspy Lanzarote, w ostatnich latach stała się trzecią enklawą turystyczną na wyspie. Posiada różnorodną ofertę hoteli, w otoczeniu pełnym usług: barów, restauracji, sklepów... i jednego z najlepszych sportowych portów na Lanzarote. W kilka minut od Playa Blanca znajdują się niektóre z głównych atrakcji wyspy, takie jak; Park Narodowy Timanfaya, La Geria, Salinas de Janubio, El Golfo (zielona laguna), Los Hervideros lub urocza miejscowość Yaiza. Z Playa Blanca można także wyruszyć na zwiedzanie pobliskiej wyspy Fuerteventura, realizując podróży promem około 25-35 minut.

Costa Teguise, znajduje się około 6 km na północ od Arrecife, stolicy wyspy. Costa Teguise to nadmorska urbanizacja Lanzarote na Wyspach Kanaryjskich. Należy do gminy Teguise i jest jedną z trzech głównych miejscowości wypoczynkowych na wyspie (pozostałe dwie są to; Puerto del Carmen, Playa Blanca). Miasto ma piękne plaże, bardzo spokojną atmosferę i ciepły klimat chłodzony przez bryzę Atlantyku przez cały rok.

Puerto Calero, ten niewielki kurort turystyczny Lanzarote usytuowany w południowej części wyspy, jest oazą spokoju i ciszy. Z czterech obszarów turystycznych wyspy, obok Costa Teguise, Puerto del Carmen i Playa Blanca, wznosi się jako najmłodszy i najnowocześniejszy.

Stabilne wiatry i czystość wód Puerto Calero konwertują jego przystań sportową, w miejsce gdzie można zamówić kursy wprowadzające do różnych sportów wodnych, a także w centrum rekreacyjno -wypoczynkowe dzięki strefie handlowej i otaczających go hoteli.

Archipelag Chinijo skrywa piękne dziewicze plaże z białym piaskiem i bogactwo życia morskiego.

Na szczególne wyróżnienie i uwagę zasługują wielkie dzieła Césara Manrique. Kilka miejsc i obiektów stanowiących duże walory atrakcji turystycznych zostały stworzone przez tego malarza, rzeźbiarza, architekta i artystę z Lanzarote. Miejsca te są częścią tzw CACT: Centros de Arte, Cultura y Turismo (Centra Sztuki, Kultury i Turystyki) o nazwie: Mirador del Río, Jameos del Agua, Cueva de los Verdes, Jardín de Cactus, Montañas del Fuego, Museo Internacional de Arte Contemporáneo (MIAC) y Monumento al Campesino.

Mirador del Río położony jest na północnym krańcu wyspy, na szczycie Risco de Famara, obok wulkanu Corona, 479 metrów nad poziomem morza. Oferuje najbardziej spektakularne widoki Lanzarote na Park Narodowy Archipelagu Chinijo i Risco de Famara. Ledwo zauważalny z zewnątrz, ukryty w skale, wnętrze obiektu zaskakuje dbałością swoich artystycznych i architektonicznych detail.

 Jameos del Agua,jak i Cueva de los Verdes (usytuowane w północnej części wyspy Lanzarote), znajdują się wewnątrz tunelu wulkanicznego powstałego w wyniku wybuchu wulkanu La Corona.Ten zestaw grot i jezioro wewnętrzne (stanowiącego miejsce bytowania unikalnego na świecie rodzaju krabów albinosów, zaledwie jednego centymetra długości)  jest punktem wyjściowym dla artysty, którego celem jest pokazanie zwiedzającym miejsca sprzyjającego kontemplacji natury prawie nieeksploatowanego środowiska przez człowieka. W niszach skał znajdują się dwa bary, klub nocny i dyskoteka.

Jardín de Cactus (Ogród kaktusów) była to ostatnia z poważnych interwencji Césara Manrique. Znajduje się w miejscowości Guatiza, w gminie Teguise, w otoczeniu dużych plantacji rolnych. Jardín de Cactus zgromadza około 4500 egzemplarzy 450 różnych gatunków zgrupowanych w 13 rodzinach kaktusa przybyłych z pięciu kontynentów. Zieleń roślin kontrastuje z błękitem nieba i czarnią wulkanu, tworząc harmonijną eksplozję kolorów, która wywołuje niesamowite wrażenie na zwiedzających.

Las Montañas del Fuego (Góry Ognia), obecnie Park Narodowy Timanfaya. Zestaw przyrodniczy i artystyczny Las Montañas del Fuego pozwala odwiedzającym na zwiedzanie Szlaku Wulkanów na pokładach pojazdów specjalnie wyposażonych do zaoferowania unikalnych doświadczeń wśród niektórych naturalnych cudów, które ukrywa ten wyjątkowy krajobraz księżycowy, powstały na skutek silnych erupcji wulkanów, które nawiedziły południową część wyspy Lanzarote w latach 1730-1736 i dały początek formacji Parku Narodowego Timanfaya.

El Museo Internacional de Arte Contemporáneo MIAC (Międzynarodowe Muzeum Sztuki Współczesnej) mieści się w Zamku San José, dawnej twierdzy wojskowej XVIII ,w porcie Arrecife. Muzeum zostało otwarte w 1975 roku. César Manrique osobiście kierował pracami rekonstrukcji i rehabilitacji obiektu, który był w tym czasie w ruinach, dostarczając wyspie nową przestrzeń kulturową, zmodernizowaną i dostosowaną do środowiska zgodnie z jego żywotnym celem łączenia sztuki i natury. Z tego powodu, nie tylko kolekcja, ale i architektoniczna kreatywność stanowią nieodpartą atrakcją turystyczną. MIAC posiada również restaurację z przepięknym widokiem na wybrzeże.

Monumento al Campesino. Zespół architektoniczny Casa-Museo del Campesino i Monumento a la Fecundidad. Ten swoisty pomnik zbudowany z dużych zbiorników (baki ) wody ze starych łodzi rybackich, które dokonywały połowów w Lanzarote, znajduje się w geograficznym centrum wyspy, w miejscowości San Bartolomé. Było to jedno z pierwszych dzieł Césara Manrique, wzniesiony dla uczczenia ciężkiej pracy w polu rolników i chłopów Lanzarote. Ofertę Centrum uzupełnia restauracja, sprzedaż wyrobów rękodzieła artystycznego, esplanada na pokazy folklorystyczne i warsztaty rzemieślnicze, między innymi, które zwiększają potencjał turystyczny tego miejsca.

Zabytki te tworzą idealną równowagę między tradycją a nowoczesnością, w której koegzystują w harmonii sztuka i natura.

Strona directspaintour.com wykorzystuje pliki cookies w celach funkcjonalnych, aby ułatwić użytkownikom korzystanie z witryny oraz w celu tworzenia anonimowych statystyk serwisu. Masz możliwość zmiany tych ustawień w swojej przeglądarce.