Międzynarodowy touroperator specjalizujący się w destynacji hiszpańskiej

VALENCIA INFORMACJA O DESTYNACJI

GEOGRAFIA

Walencja jest autonomiczną wspólnotą (La Comunidad Valenciana) znajdującą się we wschodniej części Półwyspu Iberyjskiego. Graniczy na północy z Katalonią (Cataluña) i Aragonią (Aragón), na zachodzie z Kastylią-La Mancha (Castilla La Mancha) i Aragonią (Aragón), i na południu z regionem Murcja (La Región de Murcia).

Jest ona przytulnie obmywana przez Morze Śródziemne, utworzona przez prowincje: Castellón, Walencja i Alicante i szczyci się 518 kilometrami wybrzeża. W prowincji Castellón wybrzeże nazywa się „Costa del Azahar”. Wybrzeże prowincji Walencja, nosi nazwę turystyczną „Valencia Terra i Mar”. Natomiast nazwa turystyczna „Costa Blanca” przynależy do wybrzeża prowincji Alicante.

Do wspólnoty autonomicznej Walencji należą również wyspy Columbretes, wyspa Tabarca (jest to jedyna wyspa zasiedlona wspólnoty autonomicznej Walencji, usytuowana naprzeciwko miasta Alicante, ma w przybliżeniu długość 1.800m, maksymalną szerokość ok. 400m) oraz inne mniejsze wysepki. Do wspólnoty autonomicznej Walencji należy enklawa znajdująca się między Teruel i Cuenca: el Rincón de Ademuz.

Wspólnota autonomiczna Walencji prezentuje charakterystyczne cechy klimatu śródziemnomorskiego. Jednak ważne czynniki geograficzne, jak wysokość nad poziomem morza, kontynentalność, czy górzyste ukształtowanie terenu, tworzą strefy dość zróżnicowane. Na wybrzeżu, temperatury są wysokie w okresie letnim (osiągając maksymalnie temperaturę ok. 30°C), a w zimie są łagodne (od 10° do 13°C) i opady są bardzo rzadkie. Wewnątrz terytorium nie ma wpływu morza, który łagodzi temperaturę, zatem lata są cieplejsze (w niektórych rejonach osiągają 35°C), a zimy chłodniejsze niż na wybrzeżu. W obszarach górskich, ze względu na wysokość, lata są chłodne i zimy mroźne. W górach może padać śnieg.

 

W odniesieniu do terytorium wyróżniają się trzy doskonale zróżnicowane obszary:

  • Góry zajmują większą część wspólnoty autonomicznej Walencji, jednak nie ma istotnych wzniesień. Większość gór jest częścią Gór Iberyjskich (na północy) i Gór Betyckich (na południu). Do najwyższych wzniesień należy Calderón (1.839m) i Peñagolosa (1.814m) Gór Iberyjskich, Aitana (1.558m) i Puig Campana (1.410m) Gór Betyckich.
  • Równiny znajdują się blisko morza lub wzdłuż dolin rzecznych. Największą równiną jest Nizina Walencka (Depresión de Valencia). Tutaj koncentruje się obszar metropolitalny Walencji, największa aglomeracja ludzi w regionie i trzecia w Hiszpanii (po Madrycie i Barcelonie).

 

Wzdłuż linii brzegowej możemy wyróżnić dwa rodzaje wybrzeża:

  • Costas bajas (wybrzeża niskie): zlokalizowane są głównie na północy i w centrum wspólnoty i w niektórych obszarach na południu (w Benidorm i Altea). Najbardziej charakterystyczne formacje tego wybrzeża to piaszczyste plaże, wydmy i pagórki wydmowe oraz przybrzeżne tereny podmokłe, które rozciągają się od prowincji Castellón do granic prowincji Walencja.
  • Costas altas (wybrzeża wysokie): w południowej części regionu Wspólnoty (prowincja Alicante), charakteryzują jego wybrzeże klify oraz żwirowe plaże i skały. Region posiada cenne obszary przyrody: parki przyrody, obszary naturalne, rezerwatów przyrody, obszary mające znaczenie dla Wspólnoty (OZW), mikro rezerwaty i parki miejskie.

 

We wspólnocie autonomicznej Walencji znajduje się 60 nadmorskich gmin, zgodnie z każdą prowincją są następujące:

  • Provincia de Castellón (16): Vinaròs, Benicarló, Peñíscola, Alcalà de Xivert, Torreblanca, Cabanes, Oropesa del Mar, Benicàssim, Castellón de la Plana, Almazora, Burriana, Nules, Moncofa, Chilches, la Llosa i Almenara.
  • Provincia de Valencia (24): Sagunto, Canet d’en Berenguer, Puçol, Puig, La Pobla de Farnals, Massamagrell, Massalfassar, Albuixech, Albalat dels Sorells, Foios, Meliana, Alboraya, Valencia, Sueca, Cullera, Tavernes de la Valldigna, Xeraco, Gandia, Daimús, Guardamar, Bellreguard, Miramar, Piles i Oliva.
  • Provincia de Alicante (20): Dénia, Els Poblets, Jávea, Benitachell, Teulada, Benissa, Calpe, Altea, l’Alfàs del Pi, Benidorm, Finestrat, Villajoyosa, el Campello, Alicante, Elche, Santa Pola, Guardamar del Segura, Torrevieja, Orihuela i Pilar de la Horadada.

KULTURA

Kultura i Rozrywka:

Stolicą wspólnoty autonomicznej jest Walencja (nie mylić z nazwą prowincji zwanej także Walencją). Na terenie wspólnoty autonomicznej Walencji ma miejsce koegzystencja dwóch oficjalnych języków: język hiszpański (kastylijski) i język walencki, więc wiele miejscowości posiada podwójne oznaczenie, jedno w języku hiszpańskim a drugie w języku walenckim.

Przez terytorium Walencji przeszły wielkie cywilizacje: Iberowie, Grecy, Rzymianie, Wizygoci i Muzułmanie, ale to właśnie kultura arabska pozostawiła największe dziedzictwo kulturowe, rzemieślnicze i architektoniczne, które w niektórych przypadkach przetrwało w obyczajach, tradycjach czy nazewnictwie miast.

Wspólnota autonomiczna Walencji nie tylko szczyci się ważnymi ośrodkami turystycznymi na wybrzeżu, wielkimi miastami, atrakcyjnymi plażami, ale również swoimi niezliczonymi festiwalami, jak Fallas lub święto Moros i Cristianos zadeklarowane jako święto (fiesta) o międzynarodowym znaczeniu turystycznym, które przyciąga wielu zainteresowanych.

Las Fallas (znaczy „płomienie” w języku walenckim) odbywają się między 15 i 19 marca każdego roku, w Walencji. Centralnym motywem festiwalu jest tworzenie i niszczeniem ninots (kukły i lalki), są to olbrzymie posągi z kartonu, drewna, papieru mache oraz gipsu i reprezentują w formie satyrycznej i ze śmiałą  ironią popularne postacie z różnych bieżących tematów. Ninots pozostają na miejscu do 19 marca, dnia znanego jako „La Cremá”, momentu, gdy płoną pośród fascynujących spektakli światła, muzyki i fajerwerków. Zostają spalone wszystkie ninots, oprócz jednego, który wybrany w powszechnym głosowaniu zostaje uratowany od ognia, aby stać się częścią kolekcji Muzeum Fallero. Fallas w Walencji zostały w dniu 30 listopada 2016r. wpisane na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.

Festiwal Maurów i Chrześcijan (Las fiestas de Moros y Cristianos) jest obchodzony od końca XVI wieku. Upamiętnia, odtwarzając w uroczysty sposób, konfrontację, które miały miejsce między muzułmańskimi i chrześcijańskimi żołnierzami podczas XIII wieku o dominację na terytorium Hiszpanii. Stały się one jedną z najbardziej rozpowszechnionych uroczystości obchodzonych w prowincji Alicante i Walencja i oferują ogromną atrakcyjność wizualną, łącząc kostiumy, specjalne stroje, muzykę i proch strzelniczy.

GASTRONOMIA

Gastronomia Walencji jest urozmaicona, naturalna i tradycyjna, przy wykorzystaniu warzyw i owoców urodzajnej ziemi, obok świeżych ryb i owoców morza, jako głównych składników tej wyśmienitej kuchni śródziemnomorskiej.

Protagonistą większości dań jest ryż przygotowany w różnych formach, wśród których „Paella”, jest gwiazdą każdego menu i powszechnie znana na skalę światową.

Jak również światową sławę zyskały: turrones (nugat), gazpacho (chłodnik z pomidorów) i horchata (orzeźwiając napój z pokruszonymi orzechami tygrysimi, wodą i cukrem), które przyczyniają się do wzmocnienia reputacji gastronomicznej.

TURYSTYKA

Ta wspólnota autonomiczna posiada ważną ofertę turystyczną, która oprócz modelu słońca i plaży obejmuje turystykę miejską i kulturową ze wszystkimi opcjami rozrywki, turystykę sportową i agroturystykę.

Region ten stał się bardzo popularny wśród turystów wszystkich gustów, wieku, zarówno osoby dorosłe, pary, emeryci, renciści, jak i dzieci przyciągają ekscytujące parki wodne i atrakcje, takie jak: Terra Mítica (Benidorm), Aquópolis Torrevieja (Torrevieja), Aquapark (Rojales), Pola Park (Santa Pola), Aquarama Benicàssim (Benicàssim), Aqua Natur (Benidorm), Segobriga Park (Segorbe), Aqualandia (Benidorm), wśród innych.


Strona directspaintour.com wykorzystuje pliki cookies w celach funkcjonalnych, aby ułatwić użytkownikom korzystanie z witryny oraz w celu tworzenia anonimowych statystyk serwisu. Masz możliwość zmiany tych ustawień w swojej przeglądarce.